ΑΓΑΠΩ ΕΙΜΑΙ ΘΕΛΩ ΜΕΝ and SEX and DRAMA

Μια selfie χωρίς φίλτρο. Αντέχεις;

21 Ιουνίου 2018

Ο αδελφός μου είναι φωτογράφος. Και μάλιστα από τους εκείνους τους καλούς που τους «γονάτισε» το Lifestyle αλλά αυτοί δεν το προσκύνησαν ποτέ.

Κάθε φορά, λοιπόν, που ανεβάζω την -ωραιοποιημένη  με φίλτρα- φάτσα μου στα social  με πειράζει με σχόλια του τύπου:  «Ποια είναι αυτή και τι έκανε στην αδελφή μου»; ή «Ωραία η φωτό. Η κοπέλα, όμως, ποιά είναι;»

Mη βιαστείς να συμφωνήσεις μαζί του και πριν με ρίξεις στον Καιάδα της αισθητικής άκουσε τι έχω να σου πω: Αν διαβάσεις παρακάτω θα δεις γιατί συμβαίνουν όλα αυτά και πώς η ορθή χρήση των φίλτρων του Instagram μπορεί να συμβάλλει στην καλή ψυχολογία κάθε 50άρας.

Ο αστικός μύθος λέει πως οι Θεσσαλονικιές είναι όμορφες και πάντα περιποιημένες.  Περπατώντας στα δωδεκάποντα τους, μονίμως μακιγιαρισμένες και με μαλλιά κομμωτηρίου- ίσως συχνά να αγγίζουν την λεπτή κόκκινη γραμμή μεταξύ φιλαρέσκειας και υπερβολής/κιτς.

Θα ήθελα να είμαι Θεσσαλονικιά, για να είμαι συνέχεια έτοιμη για shooting εξωφύλλου. Αλλά είμαι Αθηναία εκ Ζάμπιας Αφρικής κι εκεί τα καθρεφτάκια ήταν μόνο για τις μαιδούδες του κήπου μας..

 Να είσαι ωραία… Για ποιόν; Κάθε γυναίκα θέλει να είναι ωραία και απαραίτητη. Kαι sexy και επιθυμητή. Να είσαι ωραία,λοιπόν… Για ποιόν;

Συγχώρεσέ με αλλά δεν μπορώ άλλη σαχλή ανάλυση των Life Coaches –(Αυτή η νέα μάστιγα)– σύμφωνα με τους οποίους όμορφη πρέπει να είσαι κάθε μέρα, πρωτίστως για τον εαυτό σου. (Και μάλιστα, όπως είχε πει και μία από δαύτες στην TV, να πηγαίνεις και στον καθρέφτη  να …Σου μιλάς και να Σου λες πόσο Θεά είσαι!)  #Spooky

 Δεν ξέρω  για σένα, αλλά θα σου πω για μένα. Kοιτάζω το είδωλό μου, κοιτάζω τις φωτογραφίες μου. Δεν είμαι άσχημη, δεν είμαι όμορφη. Όμορφη είναι η Charlize Theron…

Nα δες τις κι εσύ… Μάλλον αρμονικά χαρακτηριστικά, επιδερμίδα μεικτή, μύτη που γυαλίζει  κι ένα σημάδι στο αριστερό ζυγωματικό απ΄τον ήλιο. Καστανά μυωπικά μάτια 2,75 – 2,50  ( δεν θυμάμαι τι στο αριστερό στο δεξί), που όταν νυστάζω γίνονται σαν της Κινέζας,  έντονες σακούλες που με δείχνουν μόνιμα κουρασμένη. Μικροσκοπικές ελίτσες, μία πιο μεγάλη δεξιά στη μύτη.

Βλέπω τις selfies μου του τελευταίου ενάμιση χρόνου…Σε διάφορες φάσεις, ψυχολογίας, αποχρώσεων ξανθού, κιλών, επεξεργασίας φίλτρων του Instagram…

Κοιτάζω το πρόσωπό μου και όλα είναι εκεί… Και μαζί και κάποιες πρωτοεμφανιζόμενες γραμμούλες  σαν μικρές οδικές αρτηρίες  στον οδικό χάρτη της ζωής μου.

Κι  εγώ βλέπω διαφορές. Ματαιόδοξες ίσως, άκυρες και στο βαθμό που δεν είμαι στο Hollywood ποιος χ@στηκε –  αλλά εγώ τις διακρίνω. Και με ενοχλούν. Ώρες -ώρες, όχι πάντα.  Ας πούμε μετά από ένα super επαγγελματικό deal που ώσπου να κλείσει σου χάραξε  δύο πραγματικά  βαθιές ρινοπαρειακές… δεν μου καίγεται καρφί… Ή μετά από ένα σπουδαίο sex… Ποιός νοιάστηκε για το οτιδήποτε;

Κάθε μία από αυτές τις ρυτίδες ένας πόνος, μία ανεπιτυχής προσπάθεια, επτά συνεχόμενες ώρες ηλιοθεραπείας, πακεταρισμένοι θυμοί, μία δουλειά που δεν έκλεισε, ένα πρόβλημα υγείας αγαπημένου προσώπου, μία ερωτική απογοήτευση, ένας χωρισμός, ένας γελοίος διευθυντής, συγκλονιστικές εμπειρίες, μεθυσμένα ξενύχτια, το διαζύγιό σου, το διαζύγιο του, οι φίλοι που δεν ήταν φίλοι, ένα κέρατο που υποψιαζόμουν, τα ερωτευμένα χρόνια, μια βρισιά που κατάπια,  ύπνος χωρίς ντεμακιγιάζ, αβάσταχτες μοναξιές, ολικές καταστροφές, και συγκλονιστικές αναγεννήσεις. Στο θέμα μας όμως…

Η εικόνα μου και το θέαμα που παρουσιάζω όταν στη σφαίρα των ενδιαφερόντων μου ΔΕΝ  υπάρχει ένας άντρας που να μου ανεβάζει τις στροφές μου είναι εντελώς αδιάφορα.

Sorry μαμά, αλλά το να κυκλοφορώ 24/7 με τη φόρμα ή ένα huge T-shirt με την Mini Mouse και -ξυπόλητη- δεν έχω παντόφλες- με το μαλλί μαζεμένο σαν γιγαντιαίο μπιφτέκι στην κορυφή του κεφαλιού και ίσως και με τα μυωπικά γυαλιά μου… Δεν με απασχολεί καθόλου! (ΟΚ ένα πλαίσιο ευπρέπειας υπάρχει αλλά ουσιαστικά αυτό υποστηρίζει απλά την ευπρέπεια και τη σωστή επαγγελματική εικόνα…)

Εγώ σου μιλάω για ποιός θέλεις να σε γουστάρει, τελικά;  Ποιος να σε βλέπει και τα μάτια του να φωτίζονται… Ο εαυτός σου ή ο Άλλος; Αν θέλω να είναι ειλικρινής θα πάρω τον ‘Αλλον.

Κι ενώ, όπως σου είπα, μπορώ χαλαρά  να κυκλοφορώ σαν Συριζαία βουλευτής τύπου Αννα Βαγενά, μόλις η υποψία του αρσενικού σκάσει μύτη όλα ανατρέπονται στο δευτερόλεπτο. Ο φιλάρεσκος Ντοριανγκρεικός εαυτός μου παίζει τα ρέστα του. Με όλους τους κινδύνους της υπερπροσπάθειας

( να φανώ υπερβολική, να ξυπνάω πρώτη για να δαγκώσω τα χείλη μου να πάρουν λίγο χρώμα, να είμαι flawless και φαντασμαγορική…)

Και μην ακούσω τίποτα αναγωγές ότι αυτά υποδηλώνουν έλλειψη αυτοπεποίθησης και συμπλεγματάκια κατωτερότητας… Ο άντρας είναι και πρέπει να παραμείνει άντρας κι εσύ να είσαι η καλύτερη εκδοχή του γυναικείου εαυτού σου. Εγώ σε αυτά είμαι παραδοσιακή. Τελεία.

Σε ένα ιδανικό σύμπαν θέλω να με βλέπει και να παθαίνει  ημικρανίες, αρρυθμίες, ανεξέλεγκτες εκκρίσεις ενδορφίνης, σύνδρομα ελλειμματικής προσοχής, υπογλυκαιμικά επεισόδια. Και να παθαίνω κι  εγώ.Κι όλα αυτά από επιθυμία.  Να υποφέρει. Γιατί έρωτας είναι αυτό. Να υποφέρει και να γουστάρει ταυτόχρονα κάθε κυτταρό σου.

Και θέλω να αρέσω όχι μόνο στα μάτια του και στην  καρδιά του αλλά και στα ζωτικά του όργανα. Ας πούμε  να με ερωτευτεί το στομάχι του,… ο νωτιαίος μυελός του, τα νεφρά, το πάγκρεας, τα δόντια, το δέρμα του… ( Πού είσαι Πασκάλ Μπρικνέρ)

Κατάλαβες τώρα, μικρέ μου αδελφέ, γιατί βάζω φίλτρα στις φωτό μου; Γιατί θέλω να του αρέσω. Αυτό!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply