ΕΙΜΑΙ ΘΕΛΩ

Καλοκαίρι, κι ο Μπουκόφκι δεν αισθάνεται καλά τελευταία….

16 Ιουλίου 2019

Υπάρχουν, (Υπάρχουμε), παντού. Στο  Facebook, στο Instagram – ακόμα και στο Linkedin πλέον- και σε βομβαρδίζουν-βομβαρδίζουμε  με life style shots, φωτογραφίες, λεπτομέρειες από την ξαπλώστρα, το αυτοκίνητο, το πιάτο, τα υιοθετημένα γατόσκυλα και λοιπά pets,  τα νύχια,τα αποσπάσματα από λογοτεχνικά αριστουργήματα ή ατακούλες του συρμού, την σαλάτα, τις συνήθειες, τον παγωμένο freddo, τις πατούσες, το βιβλίο, το ξωκλήσι, την γκαρνταρόμπα, τη μέρα, τη νύχτα,τα ταξίδια, την beauty routine, την προσωπική  ζωή.

Να πάρε παράδειγμα, εμένα. Εκτός σύνδεσης 15/24 ώρες της μέρας- στο μεγαλύτερο μέρος του 4ήμερου του Δεκαπενταύγουστου ένα στερητικό από τα social media- είναι η αλήθεια- το έπαθα. Bλέπεις όλους στο Ατενσιοχώριον να ανεβάζουν κι εσύ μόνο δυο-τρεις φωτό και κανένα τραγουδάκι…

Κι επιστρέφεις δίπλα στο αγαπημένο σου router κι όλα αρχίζουν ξανά… Στην γη της -virtual-Eπαγγελίας.

Σε ένα μήνα που παραδοσιακά ανήκει στo καλοκαίρι, στις διακοπές, στο dolce far niente, στην καρδιά του  most wanted 15νθημέρου του ελληνικού καλοκαιριού- επιχειρώ να  κάνω scroll στις αναρτήσεις των  «φίλων» μου, like στα posts των αγαπημένων μου και φυσικά (αυτο)κριτική σε όλα εκείνα που μου την σπάνε από την παρουσία τους στα social media.

Λοιπόν – ακόμη κι εγώ- η ορκισμένη fan και  διασωληνωμένη με το FB -νομίζω ότι βαρέθηκα:

Βαρέθηκα να σε βλέπω να χαιρετάς μέσα απ τα νερά της θάλασσας, να φωτογραφίζεις ομπρέλες παραλίας κι ουρανούς, να τακτοποιείς γλωσσίτσα και καλαμάκια στα αμφιβόλου αισθητικής cocktails,να ρουφάς κοιλίτσα και να σταυρώνεις με νάζι τα λαδωμένα πόδια  και να σουφρώνεις τα -γεμάτα υαλουρονικό – χειλάκια σου στην κάμερα….

Αρκετά είδα τα β@ζγιά σου, τον κ@λο σου, μερικά τετραγωνικής γυμνής μαυρισμένης λαδωμένης επιδερμίδας σου -αν έχεις κιλάκια- με ένα τόσοδά κορδονάκι στο frame ή The Whole Thing αν είσαι κορμάρα ή αν τα επιμέρους τμήματα της ανατομίας σου επιδέχονται το υπερθετικό -άρα…

 

Ι m fed up με ποτήρια γεμάτα αλκοόλ σε αιώνια πρόποση σαν να είσαι μέλος των Α/Α, την καλογυαλισμένη μηχανή σου που μόλις έπλυνες κι άφησες και τον κουβά με τις σαπουνάδες δίπλα φίλε μου, εσένα με καπέλο, χωρίς καπέλο. Με γυαλιά ηλίου, χωρίς γυαλιά ηλίου, το «πειραγμένο» αμάξι σου έξω από το -παράνομα φτιαγμένο με ελενίτ- στο χωριό πάρκινγκ, το ταψί με τα γεμιστά της μάνας σου.  Αδιαφορώ και για το μανικιούρ, πεντικιούρ σου ως δήλωση ποδολαγνείας -εκτός κι αν είσαι νυχού-nail bar owner και κάνεις demo της δουλειάς σου…

Οι  Social Media Slaves είναι ένα ενδιαφέρον υβρίδιο που προέκυψε από την ένωση της ματαιοδοξίας και του καλοκαιριού. Σκλάβοι των social media οι οποίοι με πολλές εικόνες και ακόμη περισσότερα posts ορίζουν τη νέα τάξη πραγμάτων στον πλανήτη της βαρεμάρας.

Έχει αναστενάξει το έρημο το Pinterest στην boho chic κοπελιά- που φυσικά και δεν είσαι εσύ- στα cropped cocktails,  στους εξωτικούς προορισμούς, στις αιώρες με τα λυτά σου μαλλιά, στις εξομολογήσεις τις γραμμένες στην άμμο, στα details απ τα σπίτια του AD, σε γατόσκυλα και άλλα είδη χλωρίδας και πανίδας στα πόδια, φιλιά και αγγίγματα μιας δανεικής ευδαιμονίας -ευτυχίας-στο λογισμικό ενός κινητού.

Τι να πω και …

… για το κοινό σου προφίλ;  Το οποίο σε κατατάσσει αυτόματα στον απόπατο της socialmediaκής κοινωνίας ή για το παιδάκι σου, του οποίου θολώνεις τη γλυκιά φατσούλα ή του κοτσάρεις αυτοκόλλητες καρδούλες και μουτζουρίτσες….

…για τις λάγνες λήψεις σου; Τύπου μεθυσμένη Βρετανίδα στα Μάλια, στο Λαγανά, στο Φαληράκι- αγκαλιά με τις κολλητές τσουγκρίζοντας και τραγουδώντας με ή χωρίς μικρόφωνα καψουροάσματα στο ουζερί ή την μπουζουκλερί της γειτονιάς. #δες_με_περνώ_και _μόνη_μου_καλά

…για τα ντεκολτέ σου- τα  επιπλέοντα- ελέω άνωσης- στη θάλασσα αλλά κυρίως στην  πισίνα; Η οποία -εμμέσως πλην σαφώς και για κάποιο ανεξήγητο λόγο- πλασάρεται ως luxury touch. Πόσο μικροαστικό Θεέ μου… Δε, λέω ωραία να παίρνεις μάτι, ειδικά αν είσαι άντρας,  αλλά όπως και να το κάνουμε μερικά πράγματα είναι για σένα και για εκείνον. Ποιος σοβαρός άντρας θέλει να έχουν «ξαλαφρώσει» οι δεκάδες «φίλοι»σου με τις φωτό σου;

Και πάμε στις Καλημέρες-Καληνύχτες. Ένα κεφάλαιο από μόνες τους. Εμποτισμένες με μπόλικη αμπελοφιλοσοφία και βαθιά ποιητική διάθεση η οποία συνήθως κρύβει  μία εκκολαπτόμενη Κική Δημουλά, ένα επίδοξο Μπουκόφσκι, ένα μικρό Ελύτη, μια έντονη επιρροή  από Καζαντζάκη και Κοέλιο.

Αυγές. Ηλιοβασιλέματα, Πανσέληνοι αλλά και Νύχτες χωρίς Φεγγάρι- γενικώς όλα τα γεωφυσικά φαινόμενα- Μελτέμια, Σεισμοί, Παλίρροια, Καταιγίδες, Άμπωτη, Διάττοντες Αστέρες, Μετεωρίτες, Δροσουλίτες-παντρεμένα με άριες άκρατου ρομαντισμού του τύπου: «Βαθαίνει η αγκαλιά σαν αγαπιέσαι στο απέραντο γαλάζιο αυτού του κόσμου, είσαι δικός μου, είσαι δικός μου… Μα εγώ που είμαι φτωχή έχω μόνο τα όνειρά μου. Τα όνειρά μου που άπλωσα κάτω από τα πόδια σου. Πάτα ελαφρά – παλιοελέφαντα- γιατί πατάς πάνω στα όνειρά μου», #κλαίω

Η ντεκαντάνς του Καλοκαιριού έχει όνομα. Το δικό σου. To δικό μου. Στο λογαριασμό σου στο Facebook. Επίσης η  ντεκαντάνς έχει ταυτότητα! Ο λογαριασμός σου/μου στο Facebook.

Κόντρα αναλύσεις-μικρές ρομαντικές ανοησίες, δανεική σοφία και «έξυπνες» έτοιμες ατάκες από sites και σελίδες στο FΒ του τύπου: Οι καλύτερες ατάκες για: να εντυπωσιάσεις στην παρέα, να βρεις τον καλύτερο γαμπρό, για να πιάσεις πεντάκιλο ροφό,για να κερδίσεις την προσοχή όλων, να σου κάνει Like η γκ@μενα,  να σου κάτσει το Τζόκερ, για Ολυμπιακούς, για να κερδίσεις στο τάβλι, για Συριζαίους, για Αιγόκερους, για γάτες και «γατάκια».

Θεωρίες ζωής, selfies, αποσπάσματα μιας  εικονικής πραγματικότητας, ψηφίδες μοναξιάς,  ερωτικοί υπαινιγμοί, ψίχουλα ματαιοδοξίας, κώδικες- μηνύματα σε νυν, υποψήφιους, θυμωμένους, χωρισμένους, αδιάφορους γκόμενους… Για τους fan αυτού του ηλεκτρονικού μπιχλιμπιδιού -τα πάντα- είναι για τους γκ@μενους…. Τους πρώην, τους Νυν και τους Επόμενους.

 

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply