ΑΓΑΠΩ ΕΙΜΑΙ

Mάνα είναι να έχεις μία κόρη σαν εμένα και να συνεχίζεις να την ανέχεσαι

13 Μαΐου 2017

Τα κλασικά περί μωρών κι ευτυχίας τύπου διαφήμισης δημητριακών τα έχουμε χορτάσει. Πάντα, όμως. έρχεται μία η ανακοίνωση μίας εγκυμοσύνης (όχι δικής μου!)  να ταράξει τα εφησυχασμένα ύδατα και να τινάξει την κοσμοθεωρία σου σαν σκονισμένο χαλάκι.

Ως πνεύμα αντιρρησίας και κυρίως ως γυναίκα χωρίς παιδί – ακόμα-  λέω να δω το θέμα από μία άλλη, πιο βολική και σαφώς πιο εγωκεντρική οπτική. Είναι και η επερχόμενη Γιορτής της Μαμάς αύριο που με ιντριγκάρει!

Ζήτημα, παιδί, λοιπόν! Μωρό, απόγονος, sweet baby,αγγελούδι, bebe, βλαστάρι. Όπως και να το πεις όλα οδηγούν στην ίδια διαπίστωση:

Από την στιγμή που αυτά τα περίπου 3.000 και κάτι γραμμάρια θα μπουν στη ζωή σου- κάτι σαν τυφώνα Κατρίνα φαντάζομαι- τίποτα δεν θα είναι ξανά το ίδιο. Κι εννοείται πως μετά την απομάκρυνση εκ του μαιευτηρίου κανένα λάθος δεν αναγνωρίζεται!

Θες απόδειξη; Τα παιδιά εκτός από διαιώνιση του είδους, ευλογία, χαρά της ζωής είναι και αδυσώπητο ξενύχτι -χωρίς βότκες και Ρέμο-, κλάματα σαν κολλημένος συναγερμός αυτοκινήτου, μυροβόλες πάνες (8,96 ευρώ/44 τεμάχια) , πρησμένα ούλα, ατέλειωτα σάλια, αιφνιδιαστικές ρουκέτες του περιεχόμενου του στομάχου, πυρετοί και ιώσεις που εμφανίζονται λίγο πριν απογειωθεί το αεροπλάνο σου για ρομαντικό διήμερο με τον άντρα σου μετά από ενάμισι χρόνο κλεισούρας.

Και δεν τελειώνουμε εδώ. Μετά από λίγο έχουμε παιδικές ασθένειες και τεστ στο σχολείο, διατροφικές παραξενιές, γδαρμένα γόνατα και μαλλιοτραβήγματα για μία Lalaloopsy.

Και λίγο αργότερα άγρια εφηβεία και επαναστατικά μανιφέστο, κοπάνες από τα Αγγλικά και φλερτάκια με Μοικάνα κουρεμένους μηχανόβιους, κλεφτά τσιγάρα και ανεξέλεγκτες «φιλίες» στο Facebook, αθυρόστομες εκρήξεις και απελπισμένοι έρωτες.

Και λίγο αργότερα σπουδές, διδακτορικά κι επαγγελματική αποκατάσταση, Στρατός και χαρτζιλίκι μέχρι τα πρώτα…άντα.

Και λίγο αργότερα νέες ενήλικες ευθύνες, δεσμοί, γάμος πετυχημένος ή αποτυχημένος, και μετά τα παιδιά των παιδιών, και να που ο κύκλος κλείνει και ξαναφτάνουμε εκεί που τον πρωτοπιάσαμε. Στο παιδί!

Βέβαια από την άλλη είναι και αυτή η φατσούλα που με ιντριγκάρει. Η Μαριάννα. Η 8 χρονη ανιψιά μου -ότι πιο κοντινό σε σύνδεση με παιδί διαθέτω- που ένα της χαμόγελο φτάνει για να γκρεμίσει και να ξαναχτίσει τα πάντα.

Δεν ξέρω ποιος είναι ο καλύτερος λόγος για να κάνεις παιδιά σήμερα. Για να προσφέρεις νέο αίμα στην κρεατομηχανή, για να του φορέσεις τη νέα baby σειρά του Valentino,για να ξορκίσεις τις δικές σου αποτυχίες αφού το βελτιωμένο μοντέλο είναι πάντα καλύτερο, για στελεχώσεις τα panel του Epsilon και την βασική εντεκάδα του Ολυμπιακού ή μήπως για να ανανεώσεις τα κύτταρά σου;

Παίζει βέβαια και η κλασική θεωρία αιώνων: απλά επειδή τον αγαπάς(;) και θέλεις και το κοινό σας δημιούργημα.

Δεν έχω βρει τη σωστή απάντηση και επειδή ο χρόνος πιέζει-αφόρητα είναι η αλήθεια- υπάρχουν στιγμές που αναφωνώ το ρητορικό πλην όμως πάντα επίκαιρο «Εγώ πότε θα γίνω μάνα»; Πότε θα γκρινιάξω για σπασμένα συλλεκτικά Playmobil, για λεφτά πεταμένα στα ιδιαίτερα, για μπάμιες που δεν τρώει, για μοβ ανταύγειες στα μαλλιά, για βραδινό πλύσιμο δοντιών, για άθλιους βαθμούς στην Άλγεβρα, για πεταμένα παπούτσια και ρούχα στο πάτωμα, για άκοπα νύχια, για ιλιγγιώδη μίνι φούστες και σορτσάκια μέχρι το Θεό- για άνω κάτω δωμάτια και «Κλείσε το ρημάδι το tablet κι άνοιξε κανένα βιβλίο»;

Για ποιόν θα αγοράσω τι νέες υπέροχες Ugg, ποια μικρούλα θα εκπαιδεύσω στις it bags, σε ποιόν θα διηγηθώ το «Πρώτη Φορά Αριστερά»  παραμύθι σε αυτή τη διαλυμένη χώρα; Σε ποιόν θα κληροδοτήσω το vintage- τότε cabrio μου , ποια θα χαρεί τα κοσμήματα της γιαγιάς της και ποιός θα κληρονομήσει το αυτόγραφο που πήρα παίζοντας  κάποτε ξύλο στο Μiami από την Beyonce;

Κι αν αυτοί δεν είναι ικανοί λόγοι για να αποκτήσω παιδί υπάρχει κι ένας τελευταίος.  Ποιος θα μου δίνει τα αντιθρομβωτικά μου στα 75 μου που ο πατέρας τους θα με παρατήσει για καμία σουρλουλού 25άρα Ουκρανή;

* Στη φωτό η μαμά μου κι εγώ!  Μαμά χρόνια Πολλά. Σ αγαπώ!

 

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply