ΕΙΜΑΙ ΘΕΛΩ

Μην κοιτάζεις το ρολόι σου.
Κάνε ό,τι κάνει:Προχώρα.

7 Ιανουαρίου 2018

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, τρέχω. (Όχι, μην πάει το μυαλό σου στα λαχανιάσματα. Καμία σχέση με άσκηση)

Αποτέλεσμα;

9 ράμματα δίπλα στην καρωτίδα μου κι ένα σημάδι στο λαιμό στα 10 μου. (Έτρεχα στις σκάλες με ένα γυάλινο -τότε-  μεγάλο μπουκάλι Cocα Cola).

Mια γρατζουνισμένη «δυσλειτουργική» καρδιά στα 50 μου. (Αγώνας δρόμου να βρω τον έναν, τον σωστό που θα κοιμάται -αλλά κυρίως που θα ξυπνάει- δίπλα μου).

Ένας Μαραθώνιος  καριέρας  στον πλανήτη των ελληνικών media. (‘Ενα 100άρι με την γλώσσα έξω στο χρόνο που αφιέρωνα στον εαυτό μου και  μία μόνιμη εγρήγορση/ανυπομονησία).

Στο grand total, στη γλώσσα των budget- που τόσο απεχθάνομαι- στο λογαριασμό, στη γλώσσα της ταβέρνας, εν συνόλω, στη γλώσσα του Μπαμπινιώτη  πάντα κάτι  παράξενο γίνεται με μένα, το χρόνο και τα νούμερα. Ιδού και τα απτά αποτελέσματα της κεκτημένης ταχύτητάς μου. Συχνά ισοπεδωμένη, πιο σπάνια ευτυχισμένη και μονίμως στα κόκκινα.

Μεγάλη υπόθεση ο χρόνος. Για την ακρίβεια μεγάλη πολυτέλεια. Θα μπορούσε να είναι η νέα μετοχή στο χρηματιστήριο των αξιών. Κι εγώ τον μετράω σαν 7χρονο, με τα δάχτυλα, με ανάσες, με σφιγμένο στομάχι, με ταχυκαρδίες. Ευτυχώς νύχια δεν τρώω. Ακόμα… Τώρα τελευταία έκοψα και τον ύπνο. Όχι από αγωνία, ούτε από στρες αλλά από λαχτάρα. Να προλάβω. Να τα προλάβω. Όλα και πολύ!

Με ξεπερνάει, μου κόβει την ανάσα, σχεδόν με ακυρώνει, η συνειδητοποίηση πως κάθε δευτερόλεπτο που περνά, ο πλανήτης χάνει και κερδίζει μια ζωή, πως χιλιάδες ανθρώπινα κύτταρα γεννιούνται και πεθαίνουν στον ανθρώπινο οργανισμό και πώς εκατομμύρια άνθρωποι κυνηγάμε τους στόχους και τις επιθυμίες σαν χαμστεράκια που τρέχουν στη ρόδα του μικρού τους κλουβιού…

Κι απ΄ την άλλη η πληροφορία πως η έννοια του χρόνου είναι απόλυτα σχετική -ο φίλος μας ο Αλβέρτος ο Αινστάιν το είπε-… με κάνει να φτιάχνω λίστες  και κόντρα λίστες αναζητώντας μανιωδώς το ποιά ζωή αξίζει να ζήσει κανείς και πώς…

Σκέφτομαι φωναχτά: Στη γλώσσα της σκληρής λογικής όλοι είμαστε οριοθετημένοι. Με αριθμούς, ταυτότητες, κιλά, ύψος, βάρος, σπουδές, περιουσίες, ηλικίες, καριέρες, στοχοθεσίες. Στη γλώσσα του όποιου Θεού, όμως, -που πιστεύουμε στην τρέλα μας επάνω- είμαστε μη πεπερασμένοι. Μικροί δημιουργοί με μόνο ταβάνι  τον ουρανό.

Διανύοντας -όχι πάντα με επιτυχία και ευτυχία- την πέμπτη δεκαετία της ζωής μου θέλω να μοιραστώ μαζί σου μία μάλλον αυθαίρετη, αλλά γεμάτη αλήθειες και συναίσθημα δική μου λίστα με πράγματα που νομίζω αξίζει κανείς να έχει κάνει ή να δοκιμάσει να κάνει στις πιο σημαντικές δεκαετίες της ζωής του. (Ε, ναι, αγάπη μου, η προϋπηρεσία στα  lifestyle έντυπα μου έχει αφήσει πολλά κουσούρια…)

Στις λίστες μου, λοιπόν. Κατά την ταπεινή μου άποψη :

Στα 25 είναι που πρέπει να:

…γράψεις ένα ποίημα, μυθιστόρημα, ποίημα, σενάριο και μετά να το κάνεις χαρτοπόλεμο για να μην διαβάσει κανείς τις συναισθηματικές ή καταγγελτικές σάχλες που έγραψες!

…κάνεις ένα έστω μικροσκοπικό tattoo για το οποίο αργότερα θα μετανοιώσεις!

… είσαι μέλος ενός μουσικού συγκροτήματος, ανεξάρτητα αν ξέρεις να παίζεις κάποιο όργανο, αν ο ήχος που παράγεις ονομάζεται θόρυβος ή αν απλώς ξημεροβραδιάζεσαι γιατί είσαι τσιμπημένη με τον hipster μπασίστα.

…ξέρεις να μαγειρεύεις (κάτιιι). Όχι, το να ζεσταίνεις στο micro το περιεχόμενο από το ταπεράκι της μαμάς δεν μετράει.

…να πάρεις δίπλωμα οδήγησης και να αγοράσεις ένα cute αυτοκίνητο ή κάμπριο κάντο τώρα γιατί κανείς δεν θα σε παίρνει στα σοβαρά στα 40 plus…

…σταματήσεις να ζεις στον κόσμο των social media και να χαλάς το μανικιούρ σου κατασκοπεύοντας συνέχεια το προφίλ του στο fb. Να μαθαίνεις όσα μπορείς ν’ αντέξεις.

…κάνεις kinky sex ή μια σκηνοθετική απόπειρα με τη δικιά σου ταινία…(Και το porn video που ανέβασες στο youtube μετράει!) ή να κάνεις outdoors sex, αλλά πρόσεχε τη μέρα που διάφοροι άγνωστοι θα σου κρυφοχαμογελάνε με νόημα όλοι στο γραφείο, στο μετρό…

…συναυλίες, έξαλλα κουρέματα, ανελέητο headbanding, ποτοκατανύξεις, βιολετί, φούξια, πράσινα μαλλιά, ηλιακά εγκαύματα και ηλιοθεραπεία χωρίς προστασία, hangover και σοβαρά ραγίσματα καρδιάς. Αυτή είναι η δεκαετία τους.

Στα 35+ είναι που πρέπει να:

… έχεις κάνει τουλάχιστον μία σοβαρή στο παρα τσακ του γάμου μακροχρόνια σχέση, καριέρα, συγκατοίκηση, γάμο, παιδί, διαζύγιο, να έχεις ζήσει μεγάλο διάστημα μόνη σου, να αρχίσεις να υποψιάζεσαι τι ζητάς από τη ζωή σου επιτέλους… και να σου λείπουν τόσα ακόμα…

…μη φοβάσαι  να πεις σ’ αγαπάω. Κι αν σου φαίνεται κλισέ, υπάρχουν χίλιοι τρόποι να το πεις με δικά σου λόγια.

… έχεις ψηφίσει έστω μία φορά ΣΥΡΙΖΑ έτσι για να είσαι της μοδός και να μπορείς να τραβήξεις κι εσύ την προσοχή και το ενδιαφέρον στις πολιτικές συζητήσεις σε μία χώρα που έχει εκλογές  σχεδόν κάθε χρόνο!

…διεκδικείς τα συναισθήματα, τον έρωτα, την αγάπη, το καλό sex που σου αξίζει. Αυτή είναι η δεκαετία που  απενδύεται την παρόρμηση των 20+ και σνομπάρει τον συντηρητισμό των 45+.

Όλα είναι ένα πείραμα που πρέπει να κάνεις, μία εμπειρία που πρέπει όχι μόνο να έχεις ζήσει, αλλά να είσαι και σε θέση να την αναμεταδώσεις…

…προστατεύεις σαν ιστορικό μνημείο της Ουνέσκο τους παιδικούς, νεανικούς, φοιτητικούς, επαγγελματικούς φίλους που έχουν μείνει στη ζωή σου. Αφού έφτασες μαζί τους ως εδώ, μ’ αυτούς θα γεράσεις (αν και η ζωή αλλά κυρίως οι άνθρωποι είναι πάντα γεμάτοι εκπλήξεις).

…έχεις βρει πια το προσωπικό σου στιλ. Η μόδα και οι τάσεις είναι η έμπνευση, εσύ η ίδια είσαι η διαχειρίστρια του τελικού αποτελέσματος. Τώρα έχεις τη γνώση και τη γοητεία για να επιλέξεις και να υποστηρίξεις το look που θέλεις να υιοθετήσεις.

Στη μεγάάάλη κατηγορία των  50+  είναι που πρέπει να:

… ξανανακαλύψεις, δημιουργήσεις, αναδείξεις τον καλύτερό σου εαυτό και να τον απολαύσεις. Η δεκαετία της συμφιλίωσης και του Rewind.

…πριν η οστεοπόρωση, τα βαριά γόνατα, ο μηνίσκος και τα λουμπάγκα γίνουν η καθημερινότητά σου βάλε κάποια μορφή ελαφριάς ή extreme άσκησης στη ζωή πριν το σώμα σου αρχίσει να σε εγκαταλείπει κάνε κάτι καλό για αυτό.

…μην παρασυρθείς και  πάρεις -πάλι- τραπεζικό δάνειο και να αγχώνεσαι για να το ξεπληρώσεις με τον ανύπαρκτο ή πετσοκομμένο  μισθό σου!

…κόψεις ξανά και ξανά το κάπνισμα. Είναι εύκολο, μπορείς να το κόβεις κάθε χρόνο, κάθε μήνα, κάθε εβδομάδα, κάθε μέρα. Κάθε τσιγάρο που γλυτώνεις είναι νίκη.

…ακούς  προσεκτικά το ένστικτό σου, αλλά και το σώμα σου. Ο πόθος δεν λέει ποτέ ψέματα. Λέει για κάτι που οφείλει να συμβεί.

…αφήσεις τα παιδιά σου να αναπνέουν τον δικό τους αέρα, να κάνουν τις δικές του επιλογές, τα δικά τους λάθη, αλλά να είσαι έτοιμη να ανοίξεις -χωρίς κατηγορητήρια και κηρύγματα- το πορτοφόλι την αγκαλιά, την καρδιά σου όταν θα γυρίσουν με μαδημένη καρδιά πίσω… (Εδώ είναι Ελλάδα, όχι Βόρεια Ευρώπη)

…έχεις συνειδητοποιήσει πως οι κακοί -δεν- είναι στη φυλακή και πως τα πολλά likes στα social media δεν σημαίνουν ότι έχεις πολλούς φίλους. Δεν σε αγαπούν και δεν θα αγαπήσουν όλοι… Το θέμα είναι να αρέσεις σ’ αυτούς που αγαπάς εσύ.

…μηδενίσεις το κοντέρ. Ζήσε αυτή τη δεκαετία σαν να είναι η πιο σημαντική της ζωής σου. Έτσι κι αλλιώς κάθε λεπτό που περνάει δεν πρόκειται να το ξαναζήσεις.

…πίνεις πιο πολύ νερό. Πείσε τον εαυτό σου πως λατρεύεις τη βρώμη, τη στέβια, το κινόα, τον λιναρόσπορο…

…γελάς, αγγίζεις, φιλάς, δοκιμάζεις, μυρίζεις. Οι αισθήσεις είναι μεγάλο καταφύγιο και μεγάλη εξουσία.

…αλλάξεις το άρωμα που φοράς από τα 30 σου.

…κάνεις κάτι πραγματικά τρελό. Δοκίμαζε καινούργια πράγματα. Δεν χρειάζεται πάντα να σημαίνει κάτι, δεν χρειάζεται λόγο η επιθυμία για συγκινήσεις και νέες εμπειρίες.

…ψάξεις να βρεις το άλλο σου μισό! Ποτέ δεν είναι νωρίς, ποτέ δεν είναι αργά…

…πάρεις διαζύγιο από τις τύψεις και τις ενοχές. Μόνο ελεύθερες ρίζες παράγουν κι αυτές με τη σειρά τους σου χαρίζουν μόνο ρυτίδες και πιθανότητες για αυτοάνοσα.

…ασπαστείς τον μινιμαλισμό και το κίνημα του decluttering. Ξεφορτώσου όλα τα άχρηστα από τη ζωή, την ντουλάπα, το γραφείο, τα κουτιά στην αποθήκη, το σπίτι, την καρδιά, την ψυχή σου. Πρέπει να επιλέξεις όλα όσα σου αξίζουν να μείνουν και να αποχαιρετήσεις τα υπόλοιπα.

…μάθεις  να συγχωρείς.

…αξιοποιήσεις την εμπειρία σου με όποιο τρόπο εξαργύρωσης εσύ μπορείς να φανταστείς (οι επανεκκινήσεις, τα νέα projects, τα start ups  και τα toy-boys είναι μία καλή αρχή!)

Χαμογέλασε συνωμοτικά στις μικρές λεπτομέρειες που μπορούν να κάνουν  αυτή τη νύχτα, αυτή τη ζωή συναρπαστική.

Κι αν αυτό σου φαίνεται τόσο ξενέρωτο -όπως εμένα ήδη αυτή τη στιγμή που το γράφω- δώσε μία και αναποδογύρισε το τραπέζι.

Πουτ@να όλα, δεν θα έχεις πολλές φορές ακόμα την ευκαιρία να τα κάνεις. #Υοlo

 

 

 

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply